İnsanın en büyük iki düşmanı vardır.
Biri iblis, diğeri ise kendi içindeki nefsidir.
Nefs ve şeytan, hak yoldan saptırmak,
günah ve isyanlara sürüklemek için bir müʼmini
kandıramayınca, taktik değiştirerek bu defa sûret-i haktan
görünürler. Görünen dış düşmana karşı tedbir almak kolaydır.
Asıl mühim olan ise, içteki dost maskeli düşmanlardan gâfil
kalmamaktır. Zira kaleler daha çok içten yıkılır.
Mânevî olgunluk yolunda mesâfe alabilmek,
sadece kitap okumak veya sohbet dinlemekle değil,
okuyup dinlediklerinden kendine âdeta bir reçete çıkarıp
onun gerektirdiği istikāmette yaşamak ve Allah için hizmet
etmekle mümkündür. Gönüllerin ilâhî sır ve hikmetlere âşinâ
olabilmesi,bu nevî gayretlere bağlıdır.
Dünya, üç şeyle cennet hâline gelir:
“Elden, dilden ve gönülden vermekle.”
Yine Allâh’ın kullarını affetmek ve zalime hidayet
yolunu göstermekle de dünya,cennet hâline gelir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder